t e l. / f a x   9 1   5 7 7   2  7  2 7


s e k r e t a r i a t @ z s 5 . s t a r g a r d . p l

Zespół Szkół nr 5 w Stargardzie

im. Tadeusza Tańskiego

INFORMACJE O SZKOLE SPECJALNEJ PRZYSPOSABIAJĄCEJ DO PRACY

PROGRAM NAUCZANIA I WYCHOWANIA SZKOŁY SPECJALNEJ PRZYSPOSABIAJĄCEJ DO PRACY DLA UCZNIÓW Z UPOŚLEDZENIEM UMYSŁOWYM W STOPNIU UMIARKOWANYM LUB ZNACZNYM PRZY ZESPOLE SZKÓŁ NR 5 W STARGARDZIE SZCZECIŃSKIM

Nr programu: ZS 5 – 9/2012

Podbudowa programowa: gimnazjum

Podstawa prawna: Rozporządzenie MEN z dnia 7.02.2012r. w sprawie ramowych planów nauczania w szkołach publicznych; Dz. U. z 22.02.2012r., poz. 204

Plan obowiązuje od 1.09.2012r.

 


 

„Osoba upośledzona jest jedną z nas i w pełni uczestniczy w naszym człowieczeństwie. Winna mieć ułatwiony dostęp do uczestnictwa w życiu społeczeństwa we wszystkich wymiarach i na wszystkich poziomach odpowiednio do swoich możliwości".

Jan Paweł II


   Prawidłowe przystosowanie emocjonalno-społeczne dziecka niepełnosprawnego jest wypadkową jego relacji ze światem, realizacji ról życiowych i podejmowania aktywności właściwych dla fazy życia, w której obecnie przyszło mu żyć. Dziecko upośledzone intelektualnie musi mieć swoje określone miejsce w społeczeństwie, spełniać role społeczne, mieć prawa i obowiązki. Do prawidłowego funkcjonowania społecznego w dorosłym życiu musimy wyposażyć je w wiedzę, umiejętności i doświadczenie. Dzieci i młodzież dotknięte niepełnosprawnością potrzebują pomocy w przezwyciężaniu trudności w uczeniu się nabywania kompetencji w dorosłym życiu. Zauważenie dążeń rozwojowych tych osób i umiejętne wyjście im naprzeciw, pozwoli skutecznie wspomagać jego rozwój, ukierunkować go dając poczucie godności, radości i samorealizacji. Potrzeba otoczenia dziecka szczególną troską została wyrażona w Konwencji o Prawach Dziecka przyjętej przez Zgromadzenie Narodów Zjednoczonych w dniu 20 XI 1989r. (art.23 pkt. 1), która stanowi iż „Dziecko psychicznie lub fizycznie niepełnosprawne powinno mieć zapewnioną pełnię normalnego życia w warunkach gwarantujących mu godność, umożliwiających osiągnięcie niezależności oraz ułatwiających aktywne uczestnictwo dziecka w życiu społecznym".

Opracowany przez nas program ma zastosowanie w pracy dydaktycznej i wychowawczej. Daje możliwość dostosowania odpowiedniego poziomu i rodzaju ćwiczeń w wybranym obszarze, dostosowanych do możliwości ucznia. Zależność pomyślnej rewalidacji uczniów z metodami nauczania daje możliwość pełnego wejścia młodych ludzi w społeczeństwo a co za tym idzie osiągnięcie jak największej autonomii. Najbardziej skuteczną w uaktywnianiu tych uczniów jest metoda nauczania polegająca na poznawaniu przez nich świata otaczającego, w jego konkretnym, rzeczywistym kształcie, dostępnym zarówno obserwacji, jak emocjonalnemu doznawaniu. Taką metodą jest metoda ośrodków pracy, czerpiąca materiał nauczania z najbliższego środowiska uczniów, pozwalająca im na wielostronne poznawanie go i utrwalanie wiedzy o nim, niezbędne dla uczniów o specyficznych potrzebach edukacyjnych. Dopełnieniem tej metody jest szereg innych metod między innymi proponowane przez I. Polkowską (1980):

  • miernictwo i kreślenie w bardzo elementarnym zakresie,
  • dłuższe obserwacje naturalnych zjawisk połączone z oddziaływaniem na te zjawiska.

Możliwość kształcenia przysposabiającego do pracy daje nam nowelizacja ustawy o systemie oświaty Art. 58 ustęp Ustawy z dnia 7 września 1991 roku o systemie oświaty (Dz. U 04. 256. 2572).

tabela ksztalcenie przysposiabiajace do pracy

 

Cel główny:

   Wszechstronny rozwój ucznia na miarę jego możliwości oraz przystosowanie go do codziennego życia, tak aby umiał radzić sobie w podstawowych życiowych sytuacjach zgodnie z przyjętymi normami i zasadami, aby mógł wykonywać proste prace pod kierunkiem osoby dorosłej.

Cele edukacyjne:

  • utrwalenie i poszerzenie zakresu posiadanej wiedzy,
  • kształcenie kompetencji społecznych,
  • kształcenie zdolności adaptacyjnych,
  • nabywanie nowych umiejętności praktycznych umożliwiających niezależne funkcjonowanie,
  • kształcenie możliwości korzystania we właściwy sposób z prostych narzędzi technicznych,
  • wdrażanie do przestrzegania zasad bezpieczeństwa w różnych sytuacjach życiowych,
  • kształtowanie korzystnych społecznie cech osobowości oraz właściwych postaw wobec pracy,
  • wdrażanie do korzystania we właściwy sposób z różnorodnych form kulturalnego spędzania wolnego czasu oraz na miarę własnych możliwości programowania właściwego spędzania wolnego czasu.